Top zeven boeken 2013

Een mooi moment om dit blog, waar ik al 4 jaar niets mee heb gedaan, op te pakken: mijn boekenlijstje van 2013!

Dit jaar weer eens veel te weinig tijd gehad om te lezen... Er is zoveel gebeurd dat ik me waarschijnlijk niet eens alle boeken herinner die ik gelezen heb! Mijn Top-10 ziet er als volgt uit:

1. Michael J. Sullivan - 'Het Koningscomplot' (De openbaringen van Riyria deel 1)

2. Stephen King - 'Tovenaarsglas' (De Donkere Toren deel 4)

3. Neil Gaiman - 'Niemandsland'

4. Frank Herbert - 'Duin Kapittel' (Duin deel 6)

5. Neil Gaiman - 'De oceaan aan het einde van het pad'

6. George R.R. Martin - 'Het spel der tronen' (Het lied van vuur en ijs deel 1)

7. Neil Gaiman - 'Fortunately the Milk'

*** Martin Scott's 'Thraxas & The Ice Dragon' had ongetwijfeld op een hoge plek in deze lijst gestaan, ware het niet dat dit boek alleen digitaal beschikbaar is. Waardoor ik het nog niet heb gelezen...

Michael J. Sullivan - Riyria

De boeken van Michael J. Sullivan heb ik in een boekhandel zien staan, het verhaal sprak me erg aan: 2 'schelmen' die in een fantasysetting allerlei opdrachten uitvoeren (al dan niet legaal). Leuk gedaan! De schrijver blijkt overigens geheel via internet doorgebroken te zijn. Er zijn bijvoorbeeld interviews van hem te vinden op YouTube waarin hij vertelt wat de do's en don'ts zijn van digitaal publiceren. Inmiddels zijn er 4 delen van de Riyriareeks gepubliceerd in Nederland, ik heb ze allemaal in de kast staan. Nu de rest nog lezen ;-)

Stephen King - Tovenaarsglas

Ik heb het niet op horror. Het spreekt mij niet aan, te duister, te ranzig. Ik had daarom nog nooit iets van Stephen King gelezen, tot ik de reeks De Donkere Toren tegenkwam: een 'gunslinger' (vertaald met scherpschutter) die, samen met enkele bijzondere metgezellen, in een fantasywereld een queeste ondergaat. Leest zeer vlot weg. Sommige passages hadden voor mij niet gehoeven, te platvloers, maar verder zeer goed te pruimen. Deel 4 is het dikste deel tot nu toe en bevat een soort raamvertelling waarin de hoofdpersoon over zijn jeugd vertelt.

Neil Gaiman

Het jaar ben ik begonnen met het lezen van meerdere boeken van Neil Gaiman, dankzij het feit dat zijn hardcover boeken op klein formaat door de uitgeverij via Action werden gedumpt voor € 2 per stuk.

Ik kende Gaiman daarvoor overigens alleen van naam, wist dat hij het boek had geschreven waar de film Stardust op gebaseerd is ('Ster') en dat hij scenario's voor strips schrijft ('Sandman'). Wel eens bij De Slegte gekeken naar zijn boeken, maar het kwam slechts sporadisch voor dat er een boek van hem in de winkel stond en als er al een stond, was ie aardig aan de prijs. De Action-actie was een mooie aanleiding om de hele collectie aan te schaffen en te lezen. Ik heb achtereenvolgens 'Spiegels en rook', 'Niemandsland', 'Ster' en 'Amerikaanse goden' gelezen. De eerste is een bundel met korte verhalen die ik nogal wisselvallig vond, het ene verhaal wel leuk, het andere totaal niet. Niemandsland vond ik erg leuk om te lezen, origineel verhaal in originele setting. Ster was ook leuk om te lezen, goed sprookje, met Stardust (de film) in het achterhoofd, dat wel. Met enthousiasme aan Amerikaans goden begonnen, maar dit verhaal kon mij niet bekoren.

Vervolgens bleek Gaiman in juli met een nieuwe roman te komen, 'De oceaan aan het einde van het pad', vergezeld door een interview (door @MarcelvanDriel) en signeersessie bij Polare in Utrecht. Leuk om erbij te zijn geweest, ondanks #gaimangate (Polare Utrecht had zich nogal verkeken op het aantal geïnteresseerden en communiceerde daar niet bepaald vlekkeloos over) heb ik me er prima vermaakt. Het boek waar het om ging vond ik overigens wel aardig, al heeft Niemandsland meer indruk op me gemaakt. Fortunately the Milk kwam in augustus uit, een kinderboek met leuke, grappige ideeën en verhaallijnen.

Frank Herbert - Duin Kapittel

In 2011 heb ik mij voorgenomen alle boeken van Duin achter elkaar en in de juiste volgorde te lezen. Te beginnen met de 3 prequels door Brian Herbert en Kevin J. Anderson, gevolgd door de 6 delen van de originele Duin-reeks, door Frank Herbert. Ter afsluiting het tweeluik geschreven door Brian Herbert en Kevin J. Anderson, waarmee de reeks wordt afgesloten. Het is me niet gelukt ze allemaal achter elkaar te lezen, ik kwam erachter dat ik het leuker vind om verschillende verhalen na elkaar te lezen in plaats een complete reeks. Ik heb genoten van Duin Kapittel, fraaie climax. Benieuwd hoe men een einde aan de serie heeft gebreid, op basis van de aantekeningen van wijlen Frank.

George R.R. Martin - 'Het spel der tronen'

Vanaf het begin kijk ik de tv-serie Game of Thrones. Erg tof gedaan, fraaie verhaallijnen, onverwachte wendingen etc. Gezien mijn enthousiasme ben ik ook de boeken gaan verzamelen. Naar aanleiding van aflevering 9 in serie 3, genaamd The Red Wedding, vond ik het tijd worden de boeken gelezen te hebben vóór deze op tv kwamen, om zodoende zelf een voorstelling te kunnen maken van hoe e.e.a. loopt en eruit ziet voordat dit op tv wordt getoond. Wat me bij dit eerste boek met name opviel is dat de tv-serie het boek nagenoeg volgt (net als m.i. deel 1 van Harry Potter). Leuk om te lezen, het nadeel is echter dat ik het allemaal al een keer voorbij had zien komen. Op naar de volgende boeken!

Overigens heb ik ook 'Het zwaard van Shannara' van Terry Brooks herlezen dit jaar. Dit boek heb ik meer dan 10 jaar geleden voor het eerst gelezen en destijds was ik zwaar onder de indruk. Blijkbaar is mijn smaak veranderd of ben ik wijzer geworden want hij viel tegen. De schrijver lijkt alle clichés uit de kast te hebben getrokken. Het pompeuze taalgebruik trok ik ook niet goed. Dit boek heeft dus behoorlijk bij me afgedaan.

Conclusie
Ondanks dat ik voor mijn doen weinig boeken heb gelezen, zat er een aantal leuke tussen en heb ik enkele (voor mij) nieuwe schrijvers ontdekt: Michael J. Sullivan en Neil Gaiman. Riyria deel 1 heeft op mij de meeste indruk gemaakt, de rest van mijn top 7 was goed maar heeft me niet omver geblazen. Al had 'Het spel der tronen' een goede kans gemaakt wanneer ik de serie niet gekend had.